Voor het gehele plangebied geldt een hoge archeologische verwachting die gebaseerd is op het feit dat het plangebied binnen de historische stadskern van Winschoten ligt. In de 16e eeuw werd Winschoten uitgebreid met vestingwerken; het plangebied kwam zodoende tegen de noordzijde van de vesting te liggen en maakt sindsdien onderdeel uit van de historische binnenstad. Daarom moet ter plaatse rekening worden gehouden met archeologische nederzettingsresten die in ieder geval dateren uit de periode van de 16e eeuw tot en met de 19e eeuw en mogelijk ook ouder kunnen zijn (prehistorie, late middeleeuwen). Deze resten bevinden zich dicht onder het maaiveld, vermoedelijk vanaf ca. 40 cm -mv, maar kunnen plaatselijk zijn afgedekt door straatzand, steigeraarde, ophogingslagen en/of natuurlijke afzettingen (veen, klei). Sloopwerkzaamheden en nieuwbouw vanaf tweede helft van de 20e eeuw kunnen tot slot een negatieve uitwerking hebben gehad op de intactheid en conservering van eventuele archeologische resten. De resultaten van het huidige onderzoek sluiten daarmee aan op de resultaten van eerdere studies die zijn uitgevoerd voor de nieuwbouw van het gemeentehuis (Libau, 2011) en de sloop van de bibliotheek (Libau, 2018).