De aanleg van een kelder in het historische pand Loenersloot aan de Nieuwegracht 20 in Utrecht bood een unieke kans om meer inzicht te krijgen in de bewoningsgeschiedenis van het voormalige gebied Oudelle dat zich in de zuidoostelijk deel van de middeleeuwse stad bevond. Als één van de weinige panden aan de Nieuwegracht was dit pand namelijk nog niet onderkelderd.Verondersteld kon worden dat de bodem ter plaatse sinds de vroege zestiende eeuw niet meer was verstoord en archeologische sporen sinds de vroegste bewoning nog intact zouden kunnen zijn. Daarom werd besloten de werkzaamheden archeologisch te begeleiden.Tijdens de archeologische begeleiding werd inderdaad een onverstoord deel van de middeleeuwse stad aangetroffen. De diverse ophogingslagen en sporen in het profiel tonen aan dat het perceel in theorie al vanaf de tiende eeuw, maar in ieder geval vóór de dertiende eeuw in gebruik is genomen. Er lijkt sprake te zijn van minstens twee fasen van gebruik en/of bewoning voorafgaand aan de bouw van het 'Huis Loenersloot'. De eerste fase van bewoning daterend van vóór 1200 bestaat mogelijk uit een houten huis dat in een brand lijkt te zijn opgegaan, gezien de sporen van grote hoeveelheden verbrande leem in een vermoedelijke paalkuil en in de laag die deze overdekt.De tweede fase van bewoning zou kunnen bestaan uit een deels houten - deels bakstenen huis, daterend van na 1200. Uit de in zicht gekomen (resten van) funderingen kon worden afgeleid hoe de oorspronkelijke indeling van dit deel van het 'Huis Loenersloot' is geweest. Bovendien kon een fasering in de bouw worden vastgesteld. De resten van de funderingen die tijdens het archeologisch onderzoek werden aangetroffen, vormen een aanwijzing voor een inpandige gang met portaal. Bij de bouwhistorische opname kon de fasering van de bouw van de twee werfkelders worden vastgesteld, werden aanwijzingen voor een mogelijke stenen voorganger van het 'Huis Loenersloot' op het zuidelijk gelegen perceel aangetroffen en werd de fasering van de bouw van het huidige pand en de aanwezigheid van een spiltrap die toegang gaf tot de eerste verdieping vastgesteld.Uit het profiel en een boring kan worden afgeleid dat de oever van de Oude Rijn aanwezig is en zich veel meer naar het westen bevindt dan werd aangenomen.

Basisrapportage Archeologie 61