RAAP Archeologisch Adviesbureau heeft van 19 tot en met 22 juli 2010 een proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in verband met de voorgenomen aanleg van een fietspad tussen de Broerdijk en het Coenplein in Twisk in de gemeente Medemblik.Op basis van de resultaten van het proefsleuvenonderzoek in Twisk is vastgesteld dat er sprake is van sporen en resten uit twee archeologische perioden: de Bronstijd en de Late Middeleeuwen. Binnen het te onderzoeken deel van het trace van het fietspad zijn alle sporen onderzocht en afgewerkt. In archeologische zin: alle sporen zijn door middel van een opgraving (het zogenaamde behoud ex situ) veiliggesteld. Ten behoeve van eventuele inrichtingswerkzaamheden in de omgeving van het plangebied is echter een waardering voor beide perioden opgesteld. Beide vindplaatsen worden als behoudenswaardig beschouwd op basis van hun representativiteit. Aanbevolen wordt dan ook bij ruimtelijke ontwikkelingen in de directe omgeving van het plangebied, met name op die percelen waar het kadetjeslandschap nog aanwezig is, te anticiperen op de aanwezigheid van akkerarealen en boerderijplaatsen uit de Bronstijd en clusters van daliegaten uit de Late Middeleeuwen.Beide fenomenen kunnen als zeer representatief en karakteristiek voor het oorspronkelijke cultuurlandschap van Twisk worden gezien. De sporen uit de Bronstijd betreffen greppels, kuilen en een mogelijk akkerlaagje. De greppels kunnen geïnterpreteerd worden als verkavelingsgreppels. Dergelijke greppels zijn op meerdere plaatsen in West-Friesland aangetroffen, waarbij zij doorgaans geassocieerd zijn met nederzettingen. Deze bestaan uit een groep door middel van greppels afgebakende percelen met daarop doorgaans één huisplaats. Deze huisplaatsen zijn niet aangetroffen. Opvallend is dat de sporen circa 500m uiteenliggen.Er lijkt sprake te zijn van een cultuurlandschap uit de Bronstijd waar het fietspad zich doorheen zal slingeren. De middeleeuwse sporen bestaan enerzijds uit de sloten die de verkaveling vormen van het kadetjeslandschap, en anderzijds uit kuilen die geïnterpreteerd zijn als daliegaten of kleiwinningsputten. Deze daliegaten werden in de Middeleeuwen aangelegd om de bouwvoor, die bestond uit het op dat moment nog aanwezige veen, aan te rijken en geschikt te maken voor landbouw. Er werd tot in de getijdenafzettingen gegraven, waarna de uitgekomen grond vermengd werd met (de top van) het veen. Het kadetjeslandschap wordt steeds zeldzamer; de waarde ervan is met name cultuurlandschappelijk van aard.

Issued: 2010-07-19