Toen hij net een half jaar klaar was met de militaire dienst, kwam de algehele mobilisatie en moest deze jongeman bij Grave gelegerd worden in de Generaal de Bonskazerne. Begin mei 1940 moesten ze naar de stellingen en ze waren oprecht verbaasd toen de oorlog uitbrak, met rookpluimen en overvliegende vliegtuigen. Deze man schoot zelf tien of vijftien Duitsers dood en moest later alle secties waarschuwen dat ze om tien uur 's avonds zouden terugtrekken. Toen hij terugkwam, was iedereen al weg. Via Breda ging hij toen zelf maar naar Zeeland en van daar naar Vlaanderen en Frankrijk, in de hoop de strijd tegen de Duitsers vanuit onbezet gebied voort te zetten. Hij kwam aan boord van de Pavon, die voor de Franse kust bij Calais geraakt werd door een bom en in vlammen opging. Deze man was één van de overlevenden en vertelt hier het hele verhaal van dit drama uit mei 1940.