Verspreid over het onderzoeksgebied zijn verschillende archeologische resten aangetroffen. In totaal zijn 10 spoornummers uitgedeeld (S1-7, 11-13; spoornummers S8-10 zijn niet uitgedeeld). De sporen kunnen worden onderverdeeld in grofweg twee perioden: de late prehistorie (circa 2000- 20 .v.Chr.; S1, S3 en S7; vindplaats 1) en het vroeg neolithicum A (de zogenaamde Lineaire Bandkeramiek, circa 5100-4900 v. Chr.; S4-6, 11-13; vindplaats 2). Spoor S2 bleek na het couperen een natuurlijke verstoring. De bandkeramische sporen zijn vooral aan de oostzijde van het plangebied aangetroffen, terwijl de laatprehistorische sporen in de westelijke helft van het tracé zijn aangetroffen. De twee perioden zijn goed te onderscheiden op basis van hun kleur. De laatprehistorische sporen hebben een lichtgrijze vulling, terwijl de bandkeramische sporen een duidelijke donkere vulling hebben. De precieze datering is niet goed te bepalen, met uitzondering van kuil S1. Deze dateert aan het begin van de midden bronstijd (circa 1600 v. Chr.) op basis van een 14C-analyse. Beide vindplaatsen zijn als behoudenswaardig aangemerkt, vooral op basis van hun relatie met omliggende vindplaatsen.