ADC ArcheoProjecten heeft een Inventariserend Veldonderzoek (IVO) in de vorm van proefsleuven uitgevoerd voor het plangebied Kerkstraat 2 te Nieuw-Beijerland. Aanleiding tot het onderzoek is de voorgenomen sloop van de bestaande woning en nieuwbouw van een nieuwe woning. Bij de bouw van de nieuwe woning zal de ondergrond geroerd worden tot maximaal 5,5 m onder maaiveld.Vooronderzoek heeft aangetoond dat op deze locatie mogelijk een vindplaats aanwezig is. Uit het booronderzoek is naar voren gekomen dat het veenpakket waarop oudere bewoning (Late Prehistorie en Romeinse tijd) aanwezig zou kunnen zijn geweest, vermoedelijk geërodeerd is. Op een dieper niveau zouden vroegprehistorische vondsten nog mogelijk kunnen zijn. Dit is niet vastgesteld in de boringen. In de top van de zandige geulafzettingen die het veenpakket hebben geërodeerd is in de boringen gestuit op een ondoordringbare laag, die mogelijk op de aanwezigheid van oude funderingen wijst. Deze funderingen zouden wellicht toebehoord hebben tot de oude pastorie.1 De voorgenomen bouwplannen zullen eventuele archeologische resten die in de bodem aanwezig zijn verstoren.Het IVO in de vorm van proefsleuven heeft tot doel de aard, omvang en kwaliteit (gaafheid en conservering) vast te stellen van de vindplaats(en) in het gebied om te komen tot een definitief oordeel over de behoudenswaardigheid ervan. Daarnaast moeten gegevens verkregen worden om hetzij verder archeologisch onderzoek mogelijk te maken, hetzij adequate maatregelen voor behoud en beheer te kunnen treffen.Het plangebied heeft een oppervlakte van ca. 4000 m2 en is momenteel in gebruik als woonhuis met tuin. Het gebied ligt aan de westzijde van Nieuw-Beijerland, binnen de historische dorpskern. Het plangebied wordt begrenst door de Kerstraat aan de oostzijde en de oude tramlijn aan de noordzijde. In het onderzoeksgebied is één proefsleuf aangelegd met een omvang van ca. 40 m2, en is een kijkgat aangelegd met een omvang van ca. 5,5 m2.In de proefsleuf is vastgesteld dat op 0,5 tot 0,7 m onder maaiveld intacte sporen aanwezig zijn uit de Nieuwe Tijd (vermoedelijk 18e eeuw). Eén van de sporen kan geïnterpreteerd worden als een pad of mogelijk verharde weg voor karren. Deze verharde weg is afgedekt door een ophogingslaag. In deze ophogingslaag is een greppel gegraven, wat wijst op mogelijk meerdere bewoningsniveau’s. Met welke reden het terrein is opgehoogd is niet bekend.Uit historische bronnen is bekend dat op de locatie een pastorie heeft gelegen, behorende bij een verderop in de staat gelegen 18e-eeuwse kerk. Mogelijk staan de aangetroffen sporen in relatie tot deze vermoedde pastorie. Restanten van de pastorie zelf zijn niet aangetroffen, maar zouden ook eerder verwacht kunnen worden op de locatie van de bestaande bebouwing, zoals ook al eerder gebleken is uit historisch onderzoek. Gezien de diepte waarop het verharde pad is aangetroffen, zou verondersteld mogen worden dat sporen van de oudere pastorie nog onder de bestaande bebouwing aanwezig kunnen zijn. Immers, de bestaande woning is niet onderkelderd en de bouw van de woning heeft daarmee vermoedelijk slechts beperkt verstoring teweeg gebracht.De periode waaruit de sporen dateren is de tijd waarin de plaats Nieuw-Beijerland is ontstaan. Over de geschiedenis van het dorp is archeologisch gezien weinig bekend.Over eventueel oudere bewoningsperiodes is weinig duidelijk geworden. Met een boring is een veenlaag op ca. 3,0 m onder maaiveld aangetroffen. Deze veenlaag is vrij dun (20 cm) en heeft geen veraarde top. Eventuele bewoning op het veen lijkt niet waarschijnlijk. Onzeker is of op een dieper niveau een ander veenpakket verwacht kan worden. Ook de wad- en/of kwelderafzetting waarop vroeg prehistorische bewoning kan hebben plaatsgevonden, zijn niet onderzocht. Daarmee kan bewoning niet uitgesloten worden.
