Aan de hand van het bureauonderzoek is sprake van een hoge verwachting op het aantreffen van archeologische resten uit de periode Laat-Paleolithicum – Vroege Middeleeuwen. Het plangebied ligt op een dekzandrug of -kop die bedekt is met een plaggendek met een originele dikte van ongeveer 90 cm. Dit plaggendek is gedurende de Late Middeleeuwen en Nieuwe Tijd opgeworpen. Op grond van de ouderdom van de verwachte afzettingen kunnen in het plangebied theoretisch gezien archeologische resten vanaf het Laat-Paleolithicum voorkomen. Tijdens een proefsleuvenonderzoek is eerder op 20 m ten westen van het plangebied een vindplaats uit de Bronstijd aangetroffen, bestaande uit sporen van een nederzetting. Verder zijn in de omgeving van het plangebied (binnen een straal van 500 m) archeologische resten aangetroffen die dateren uit de periode Laat-Paleolithicum – Vroege Middeleeuwen. Op basis van historisch-topografische kaarten heeft verder in elk geval in de periode van het begin van de 19e eeuw tot het midden van de 20e eeuw geen bebouwing in het plangebied gestaan. De verwachting op bebouwingsresten uit de Nieuwe tijd is daarmee laag. Het plangebied en de directe omgeving doen gedurende deze tijd dienst als bouwland. De archeologische verwachting in het oosten van het plangebied is laag, aangezien hier het archeologisch relevante niveau vermoedelijk na hetproefsleuvenonderzoek in 2015 is afgegraven ten behoeve van sanering. In de strook van 5 x 60 meter in het westen van het plangebied is het archeologisch relevante niveau mogelijk nog wel intact.