Tijdens de begeleidingen zijn sporen en vondsten van bewoning en gebruik van het gebied vanaf de 13e tot en met de 20e eeuw aangetroffen. Op de hoek van de Molenstraat is de fundering van een brandspuithuisje gevonden, waarvan tijdens later onderzoek bleek dat die staat op – en opgebouwd is uit bakstenen van – de voormalige hoektoren van de stadsmuur. Op het Koningshof zijn de oudste sporen gevonden: vlechtwerkwanden en een sloot uit de 14e of vroege 15e eeuw, die in het veen waren ingegraven. Het gebied is dan waarschijnlijk in gebruik als grasland, gezien de natheid en slapheid van de bodem. Waarschijnlijk wordt IJsselstein in het midden van de 14e eeuw beter geschikt gemaakt voor bewoning door een ophogingspakket aan te brengen waardoor de bodem steviger werd en hoger, en dus droger, kwam te liggen. Uit deze periode zijn enkele restanten van muurfunderingen gevonden, en ook uit latere perioden tot in de 17e eeuw. Hiervoor zijn voornamelijk grote bakstenen gebruikt die waarschijnlijk afkomstig zijn van de stadsmuur of het kasteel, aangezien die meermaals zijn geslecht. Het terrein is echter vooral als erf in gebruik geweest, want er zijn in totaal dertien beerputten gevonden, waarvan tien vondsten van huisraad bevatten die als afval zijn weggegooid. Het betreft een schat aan aardewerk-, glas- en metaalvondsten, daterend tussen 1600 en 1900. Drie beerputten hebben een relatief rijke fase gekend in de 18e eeuw met onder andere Chinees porselein, Engels aardewerk en luxe drinkglazen. De overige beerputten en de latere fasen van de drie beerputten laten zien dat deze aan doorsnee huishoudens hebben toebehoord. Het onderzoek naar etensresten wijst uit dat men vooral graanproducten heeft gegeten, maar ook diverse groenten-, kruiden- en fruitsoorten, vlees van rund, varken, schaap/geit en hoen, en eieren en zeevruchten. Het dieet was dus redelijk divers en men had via handelsnetwerken toegang tot producten van bijna alle continenten.Direct grenzend aan de haven op de Schuttersgracht, voorheen ’t Wed, zijn in de boomplantgaten resten van funderingen en vloerniveaus van huisjes gevonden, die dateren vanaf de vroege 16e eeuw. Diverse toepassingen van latere bouwmaterialen laten zien dat de huisjes nog tot in het midden van de 20e eeuw in gebruik zijn geweest.