De archeologische begeleiding heeft vijf structuren opgeleverd daterend uit de ijzertijd, middeleeuwen en nieuwe tijd. Ten westen van de weg tussen Borger en Ees, in de westelijke meander, zijn resten van een visvanginstallatie (aalstal), resten van twee voorden en een vondstconcentratie aangetroffen.De aalstal bestond uit een rij eikenhouten palen met vlechtwerk van wilgentakken ertussen. Deze dateert uit de late middeleeuwen. De voorden liggen in het tracé van de prehistorische route over de Hondsrug. De oudste voorde dateert uit vroege ijzertijd. Deze resten van deze voorde bestaan uit ingeslagen, aangepunte paaltjes en los liggende stukken hout, die een oversteekplaats met een breedte van circa 3 m zullen hebben gevormd. De tweede voorde dateert uit de middeleeuwen.Hier werden concentraties van stenen gevonden en een grindlaag. De meest interessante concentratie bestond uit een rij ronde en vlak liggende (stap)stenen. Mogelijk vormden deze steenconcentraties samen een geheel met elkaar, en betreft het de restanten van een met keien verstevigde voorde door het beekdal. Dichtbij de doorgaande weg Ees-Borger werd een dump van een wagenwiel, een vuurbok en een schoenzool gevonden. Het ensemble van deze vondsten dateert waarschijnlijk uit de 17e eeuw en zij worden beschouwd als een late offer - of depotvondst nabij een oversteekplaats door de beek.Ten oosten van de weg, in de oostelijke meander, zijn houten palen van een brug of vonder gevonden. De resultaten van het onderzoek in het beekdal van het Voorste Diep tonen aan dat in beekdalen, vooral in de buurt van oude routes, archeologische resten aangetroffen kunnen worden. De voorde(s) die hier verwacht werd zijn ook inderdaad aangetroffen, evenals een mogelijke visvanginstallatie en een depositie.