Artefact heeft tussen 11 en 14 juni 2019 een Opgraving uitgevoerd aan de Nieuwlandsedijk te Tholen. De aanleiding tot het onderzoek werd gevormd door de plannen van de gemeente Tholen om in het kader van de ontwikkeling van het bedrijventerrein Welgelegen II een deel van de Nieuwlandsedijk te slechten. De Nieuwlandsedijk werd evenwel behoudenswaardig geacht. Omdat behoud van de dijk niet mogelijk was werd dan ook archeologisch vervolgonderzoek in de vorm van een Opgraving uitgevoerd. Het doel van het archeologisch proces opgraven was het documenteren van gegevens en het uitwerken en veiligstellen van materiaal van vindplaatsen, om daarmee informatie te behouden die van belang is voor de kennisvorming over het verleden. Daarbij zijn twee doorsneden door het bestaande dijklichaam gemaakt: één in het zuidoostelijke lager gelegen deel (profiel 101 / werkput 1) en één in het noordelijke hoger gelegen deel, zo dicht mogelijk bij de Groeneweg (profiel 201 / werkput 2).Uit het paleoecologisch onderzoek is gebleken dat de Nieuwlandsedijk is opgeworpen in een zeer dynamisch landschap, dat sterk onder invloed stond van het getij. Er was sprake van een slikachtig milieu, met een vegetatie die kenmerkend is voor een (lage) schorre. Ter plaatse van het noordelijke dijkprofiel had in dit landschap een geul gelopen. Ter hoogte van het zuidelijke dijkprofiel lag de dijk op kwelder- op veenafzettingen.De dijk was aangelegd op de natuurlijke afzettingen, zonder bijzondere funderingsconstructies te gebruiken. De dijkbouwers gebruikten hiervoor lokaal verkregen plaggen van klei en zand. Er vielen in beide profielen meerdere aanlegfases te herkennen. Uit het paleoecologisch onderzoek is gebleken dat voor fase 1 buitendijks materiaal is gebruikt en voor de tweede fase binnendijks materiaal. Ter plaatse van het zuidelijke dijkprofiel klonk het veen onder de kwelderafzettingen al snel in onder het gewicht van de dijk. Ter plaatse van het noordelijke dijkprofiel vond geen verzakking plaats dankzij de ondergrond van zandige geulafzettingen. Tegen beide dijkdelen zetten zich jongere kwelderafzettingen af. Op beide locaties is de dijk opgehoogd en verstevigd (fase 2), met name aan de zeezijde.Op basis van historische bronnen wordt de aanleg van de Nieuwlandsedijk geplaatst tussen 1397 en 1404. Vanaf 1411, met de aanleg van de Oud-Vossemeerpolder, werd de Nieuwlandsedijk al een binnendijk. Beide tijdens het huidig onderzoek vastgestelde aanlegfases dateren waarschijnlijk uit de jaren tussen 1397 en 1411.