In opdracht van Hamaland Advies (initiatiefnemer: Nijhuis Bouw B.V.) heeft BAAC op 7 oktober 2024 een proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in het plangebied Klaarbeek-West te Epe, gemeente Epe. De aanleiding voor het onderzoek is de voorgenomen bouw van woningen in het plangebied, waarbij een gerede kans bestaat dat archeologische waarden vernietigd zullen worden. Archeologisch onderzoek dat in het verleden is uitgevoerd, heeft aangetoond dat er binnen het plangebied een archeologische vindplaats aanwezig is. Deze vindplaats is gedateerd in de late middeleeuwen (1050 - 1500 n.Chr). Het is op basis van de bevindingen uit dat vooronderzoek echter onduidelijk waar deze datering op is gebaseerd. Het aardewerk van de vindplaats wordt namelijk gedateerd in de late middeleeuwen en Nieuwe tijd.Het plangebied is met twee proefsleuven onderzocht. In de proefsleuven zijn negen archeologische sporen aangetroffen, te weten één paalspoor, drie kuilen, drie greppels en in beide werkputten enkele karrensporen. De sporen bevinden zich verspreid over beide werkputten, maar voornamelijk in het zuiden van werkput 1. Het is niet geheel zeker of het karrensporen betreft. Van de vulling zijn slechts enkele centimeters bewaard. De karrensporen zijn niet te dateren en zijn tijdens het vooronderzoek niet aangetroffen. In beide werkputten bevinden zich recente verstoringen. Vooral werkput 2 is voor een groot gedeelte verstoord. De verstoringen kunnen te maken hebben gehad met ijzerwinning die relatief recent zijn gegraven. De vulling is los, gevlekt en bevat brokken ijzeroer, baksteen en een enkel fragment van een kruik die kan worden gedateerd in de 19e/20e eeuw. De sporen in het zuiden van werkput 1 hebben eveneens een losse vulling en oversnijden de karresporen. Ondanks de afwezigheid van vondstmateriaal is het vermoeden daarom dat deze sporen in de Nieuwe tijd of zelfs zeer recent dateren (20e eeuw) en mogelijk te maken hebben met ijzerwinning.De relatief recente datering, de afwezigheid van vondstmateriaal en de afwezigheid van sporen die te koppelen zijn aan bewoning of structuren van andere aard geven geen aanleiding voor verder onderzoek. De proefsleuven hebben daarom uitgewezen dat binnen het plangebied geen behoudenswaardige vindplaats aanwezig is. Vondsten en relevante sporen die aanleiding geven voor verder onderzoek ontbreken.