Volgens het gespecificeerd archeologisch verwachtingsmodel geldt voor het plangebied een middelhoge verwachting voor bewoningsresten uit de ijzertijd tot en met de late middeleeuwen. Dit, in verband met de ligging ten zuiden van de dorpsterp van Witmarsum. Om het gespecificeerd archeologisch verwachtingsmodel te toetsen zijn verspreid over het plangebied acht boringen uitgevoerd. Uit de resultaten van het booronderzoek blijkt dat de natuurlijke ondergrond van het plangebied uit gelaagde getijde-afzettingen bestaat met daar bovenop een ongeveer anderhalve meter dik pakket zavel (kwelderafzettingen), waarvan de bovenste halve- tot hele meter is opgenomen in een vergraven toplaag van humusrijke zavel met enkele deeltjes puin. Naboren met een megaboor tot enkele decimeters in het pakket schone zavel heeft slechts enkele deeltjes puin en relatief modern metaal opgeleverd. De gemiddeld tot ongeveer tachtig centimeter diepte vergraven bodem is derhalve waarschijnlijk ontstaan ten gevolge van het ruimen van fruitbomen die binnen het plangebied gestaan hebben en het bouwrijp maken van het terrein voorafgaande aan de bouw van de school die binnen het plangebied aanwezig is.