Het plangebied aan de Westerstraat heeft, gezien de ligging binnen de historische stadskern van Enkhuizen en de archeologische resten die hier worden verwacht, een zeer hoge archeologisch waarde. De Westerstraat is de oudste straat van Enkhuizen. Het is waarschijnlijk dat al vanaf de 12de eeuw bebouwing binnen het plangebied aanwezig was. De bebouwing concentreerde zich in de Late Middeleeuwen langs de Westerstraat, hierachter lagen weilanden en sloten. In 1776-1778 is een grote schuilkerk gebouwd achter twee huizen aan de Westerstraat. Rond het midden van de 19de eeuw zijn beide huizen afgebroken en is de kerk van een nieuwe gevel voorzien. De kerk is in 1905 afgebroken en vervangen door de bestaande kerk. In 1928/1929 vergrootte men de kerk aan de noordzijde, hierbij is ook de toren gebouwd. Bij het aanbrengen van de funderingen van de huidige kerk is de bodem verstoord. Door het graven van funderingssleuven zal het bodemarchief naast de pilaren en de gevels waarschijnlijk volledig zijn vernietigd. Voor de later toegevoegde noordzijde van de kerk uit 1928/1929 is bekend dat binnen de kerk het maaiveld moest worden verdiept. Het is niet bekend of dit ook is gebeurd binnen de kerk uit 1905. In dat geval zullen de bovenste bodemlagen uiteraard verdwenen zijn. Binnen het huidige schetsplan is het de bedoeling om aan de zuidzijde van het plangebied nieuwbouw te realiseren. Deze zone heeft een oppervlakte van circa 475 m2. Rond de funderingen van de gevels en pilaren kan worden uitgegaan van een zekere verstoring (afb. 39). In dat geval komt de verstoorde zone neer op ongeveer 160 m2, wat inhoudt dat bij 315 m2 van de te bebouwen zone het bodemarchief nog intact is.