Tijdens het proefsleuvenonderzoek zijn twee behoudenswaardige vindplaatsen onderscheiden, die beiden opgegraven zijn en die in feite beiden deel uitmaken van de historische bebouwing binnen het plangebied. De opgraving bracht bewoningssporen aan het licht uit de late middeleeuwen, nieuwe en nieuwste tijd. De aangetroffen sporen bestaan uit funderingen, vloeren, paalkuilen, kuilen en waterputten. Al deze sporen hebben behoord tot één of meerdere erven die in het plangebied gestaan hebben. De oudste bewoningsfase bestaat uit twee waterputten uit de late middeleeuwen-begin nieuwe tijd. Resten van gebouwen uit deze periode zijn niet aangetroffen. Uit de 19e en 20ste e eeuw zijn meerdere funderingen en vloeren gevonden. Op basis van een bouwhistorisch onderzoek kon de evolutie van deze bebouwing worden achterhaald.Deze funderingen en vloeren hebben behoord tot enkele kleine gebouwen die reeds bestonden in 1832 en die gesloopt en vervangen zijn in 1860. Dit gebouw werd gesloopt in 1935. In deze periode is ook de recentelijke gesloopte boerderij gebouwd, die de opvolger was een gebouw dat reeds in 1832 op deze locatie stond en die onder andere in 1882 verbouwd is. Het is niet duidelijk wanneer deze boerderij gebouwd is.