Strandwallen vormden in de pre- en protohistorie geliefde nederzettingslocaties. In het plangebied ligt een strandwal die, getuige de vindplaats ‘Sancta Lucia’, in de Bronstijd en IJzertijd voor bewoning is gebruikt. De archeologische verwachting op basis van het bureauonderzoek was daarom groot. Het booronderzoek heeft de hoge verwachting echter niet kunnen bevestigen, omdat: a) circa 70% van het terrein tot 2 m diep -en dus ook de top van de strandwal- is verstoord door de bollenteelt, b) de overige delen van het terrein: - tot 80 cm diep zijn verstoord, - deels ongeschikt waren voor bewoning (strandvlakten) en c) de kansrijke delen, te weten de zone tussen de top strandwal op 120 cm –mv en de basis van de verstoringen op 80 cm -mv geen archeologische indicatoren hebben opgeleverd. Samenvattend mag daarom worden geconcludeerd dat er geen aanwijzingen zijn voor de aanwezigheid van archeologische waarden in het plangebied.