Op basis van het bureauonderzoek geldt voor het plangebied een middelhoge verwachting voor de periode Mesolithicum en een hoge verwachting voor de periode Late Middeleeuwen –Nieuwe tijd. In het plangebied worden oever- op beddingafzettingen verwacht van de Bergambacht stroomrug, die mogelijk een gunstige locatie voor bewoning vormde gedurende het Mesolithicum. Het plangebied bevindt zich ook op enige afstand van de Lopik stroomrug. De verwachting is dat er komafzettingen, maar eventueel ook crevasseafzettingen van deze stroomrug in het plangebied aanwezig kunnen zijn, afgewisseld met veenlagen. Vanwege de doorgaans natte en daarmee ongunstige omstandigheden die kenmerkend zijn voor het komgebied geldt een lage verwachting voor de periode Neolithicum – Vroege Middeleeuwen. Voor de periode Late Middeleeuwen en Nieuwe tijd geldt een hoge archeologische verwachting vanwege de verwachtte ligging van het plangebied op een terp. Het plangebied ligt op een bekende woonterp, die op basis van de AMK in het westen van het plangebied gelegen is. Op basis van het AHN, topografische kaarten en de beschrijving van het AMK-terrein is de verwachting dat deze terp echter meer in het midden van het plangebied gelegen is, onder de bestaande boerderij. In dit gebied heeft in ieder geval sinds de 17de eeuw bewoning plaatsgevonden, maar dit kan teruggaan tot in de Late Middeleeuwen. • Op basis van het veldonderzoek is de hoge archeologische verwachting voor de periode Late Middeleeuwen en Nieuwe tijd bevestigd. In het plangebied zijn in vier van de vijf boringen terplagen aangetroffen die kunnen worden gerelateerd aan de bewoning die volgens topografische kaarten vanaf de 17de eeuw in het plangebied heeft plaatsgevonden en eventuele voorlopers ervan. Deze terplagen zijn direct onder de moderne bouwvoor aangetroffen (circa 25 cm -Mv). De natuurlijke afzettingen in het plangebied bestaan uit oeverafzettingen van de Vlist, op een pakket komklei en veen, op crevasseafzettingen van de Lopik stroomrug. Er ontbreken bodemniveaus in deze afzettingen die wijzen op gunstige bewoningsomstandigheden. Hierom is de lage archeologische verwachting voor de periode Neolithicum – Vroege Middeleeuwen bevestigd.