Tijdens het huidige onderzoek zijn 69 boringen binnen het plangebied gezet met een mechanische avegaarboor (diameter 145 mm) tot een diepte van maximaal 3 m -mv. De top van het opgeboorde dekzand is gezeefd en het zeefresidu is na droging gecontroleerd op de aanwezigheid van archeologische indicatoren. Daarbij is in twaalf boringen houtskool aangetroffen en in een enkele boring tevens een vuursteensplinter die mogelijk ontstaan is bij de bewerking van vuursteen.De hoogteligging van de top van het dekzand vertoont microreliëf. In de zuidoosthoek van het terrein valt een duidelijke kop te onderscheiden, die zich waarschijnlijk verder uitstrekt buiten het terrein. In het overige deel van het terrein zijn enkele kleinere zandkoppen herkenbaar. Als gekeken wordt naar de verspreiding van het houtskool en het mogelijke vuursteenartefact, valt op dat deze voornamelijk afkomstig zijn uit de boringen waar het dekzand relatief laag ligt. Binnen de delen waar het dekzand het hoogst ligt, en de kans op vindplaatsen uit de steentijd het grootst is, zijn geen archeologische indicatoren aangetroffen. Vermoedelijk is het houtskool en mogelijk ook het vuursteenartefact afkomstig van verspoeling. Bovendien kan houtskool ook een natuurlijke oorsprong hebben.