Mevrouw Goedegebuur woonde aan de Korfmakersstraat en was thuis met haar moeder en haar broertjes toen hun huis werd beschadigd door het bombardement op 31 maart 1943. Vader was aan het werk bij Van den Bergh&Jurgens en kwam direct naar huis. Op straat zag mevrouw Goedegebuur hoe een aantal buurtgenoten slachtoffer werden van de brand. Het gezin werd opgevangen door familie. Vervolgens verhuisde het gezin naar Sportdorp, waar mevrouw Goedegebuur veel oude buurtgenoten terugzag. Tijdens de hongerwinter leed het gezin onder gebrek aan eten. Na de oorlog werd er in het gezin nauwelijks nog over het bombardement gesproken.