Het plangebied ligt op een dekzandrug, waar een zwarte enkeerdgrond op is gevormd. Dit houdt in dat eventuele vinplaatsen uit de middeleeuwen of eerder goed geconserveerd kunnen zijn. De eerst bekende bebouwing stamt uit het eind van de negentiende eeuw. Direct ten westen van het plangebied was vanaf de vijftiende eeuw al een molen gesitueerd, die in de negentiende eeuw afgebroken is. Uit het veldbezoek bleek het westelijke deel van het plangebied en het belendende westelijke perceel lager te liggen dan het overige deel van het plangebied waar nu de bebouwing staat. In het lagere deel is de bodem verploegd tot meer dan 130 cm –mv. Ter plaatse van het hogere deel is een enkeerdgrond op dekzand aanwezig, zoals werd verondersteld in het bureauonderzoek. In de Aa-horizont zijn enkele fragmentjes aardewerk uit de volle middeleeuwen aangetroffen. Aan de top van het dekzand is houtskool en natuursteen gevonden. Eén en ander houdt in dat binnen het plangebied zeer waarschijnlijk sporen bewaard zijn gebleven, die bij bouwwerkzaamheden vernietigd zullen worden.