Vanaf 1671 wordt het middeleeuwse stadsdeel van Haarlem aan de noordzijde uitgebreid. Hierbij wordt, onder andere, de Nieuwe Gracht gegraven. Vermoedelijk wordt al vroeg in deze periode ook het perceel van het huidige nummer 62 bebouwd. Gezien de aanwezige balklagen en raveling op de verdieping van het pand alsmede de kap met telmerken kan aangenomen worden dat de kern ervan rond deze periode is ontstaan. In 1875 wordt het object verbouwd en krijgt het vermoedelijk zijn huidige omvang. De voor- en achtergevels en de schouwpartijen in het voorhuis zijn kenmerkend voor deze periode.