De onderzoekslocatie ligt binnen de West-Nederlandse kustzone op de overgang van de meest oostelijke strandwal naar een ontgonnen veenvlakte. De strandwal was vanaf het Neolithicum geschikt voor bewoning en heeft ook een hoge trefkans op resten uit deze periode. De ingesloten strandvlakte heeft een middelhoge trefkans.Er zijn in de directe omgeving echter vooral archeologische waarnemingen bekend uit de periode Late Middeleeuwen – Nieuwe Tijd. De archeologische resten worden verwacht op de strandwal. Uit het verkennend booronderzoek is gebleken dat er op de onderzoekslocatie een door de mens beınvloed pakket humusrijke zanden aanwezig is met daaronder Hollandveen. Dit Hollandveen ligt binnen vrijwel de gehele locatie op getij-afzettingen van het Laagpakket van Wormer. De strandwal is op de onderzoekslocatie niet aanwezig. Ook zijn in geen van de boringen archeologische resten aangetroffen, met uitzondering van baksteen en puin in boringen 3 – 5. Hieruit kan geconcludeerd dat de middelhoge trefkans voor de onderzoekslocatie, die gebaseerd is op de aanwezigheid van de ingesloten strandvlakte in de ondergrond, komt te vervallen. De ontgonnen veenvlakte met getij-afzettingen, en daarmee ook de onderzoekslocatie, heeft een lage trefkans op archeologische resten.

Issued: Mei 2010