De aangetroffen natuurlijke ondergrond aan de Ketterinksteeg in Eibergen bestaat uit dekzand. De dekzandafzettingen behoren tot de Formatie van Boxtel, Laagpakket van Wierden. Bovenop het dekzand heeft zich in de loop der tijd een podzol ontwikkeld. Het plangebied bestond voor lange tijd uit zure heidegronden. Door veelvuldige plaggenbemesting is de zuurtegraad getemperd en kon de bodem geschikt worden gemaakt als akkerland. Dit is terug te zien aan de bruingroene kleur in het antropogeen eerddek. Het antropogeen eerddek bestaat uit hoge bruine enkeerdgronden. In deze vrijwel intacte ondergrond zijn verscheidene grondsporen aangetroffen.In werkput 1 zijn twee sloten, een greppel, zeven paalkuilen en twee kuilen herkend. In werkput 2 werd slechts één greppel en een paalkuil aangetroffen. Verder zijn in beide werkputten enkele recente verstoringen aanwezig zoals de voormalige bouwkuip en een leidingsleuf. De sloten uit werkput 1 hebben een zuidoost-noordwest oriëntatie. Een aantal van de sporen uit werkput 1 zijn mogelijk onderdeel van een voormalige landweer. Deze landweer, een van oorsprong laatmiddeleeuwse verdedigingswerk, valt te dateren vanaf ten minste de 15e eeuw tot eind 16e eeuw/begin 17e eeuw. De datering van de sporen is gebaseerd op de stratigrafie en een aantal goed dateerbare fragmenten aardewerk.De aangetroffen sporen in beide werkputten bieden inzicht in het landgebruik vanaf omstreeks 14e eeuw tot het heden. Het plangebied is vermoedelijk in de 13e à 14e eeuw in cultuur gebracht door ontginningen en de toepassing van plaggenbemesting. Er zijn verder geen aanwijzingen waargenomen die getuigen van oudere activiteiten in het plangebied.