Tijdens het proefsleuvenonderzoek zijn in twee putten (put 13 en 14) de resten van de gracht uit 1627 aangetroffen. Vanwege de enorme verstoring van de bovengrond en de flinke hoogteverschillen van het maaiveld, zijn alleen de onderste lagen van de gracht aangetroffen. In een derde put (put 15) was de verstoring zodanig dat er geen resten van de gracht meer aanwezig waren. In de onderste lagen van degracht werd voornamelijk aardewerk uit de 17e eeuw aangetroffen, wat overeenkomt met het historisch bekende tijdstip van dichtgooien. Het is waarschijnlijk dat de gracht in 1674 niet helemaal isdichtgeworpen, want er zijn enkele fragmenten aardewerk aangetroffen die in het begin van de 18e en de late 18e eeuw gedateerd worden.