ADC ArcheoProjecten heeft een Archeologische Opgravinguitgevoerd binnen het plangebied Weerdjesstraat 94-102, in het kader van de bouw van tijdelijkebehuizing. Tijdens een archeologische waarneming op de locatie is aangetoond dat er zich in hetplangebied Weerdjesstraat archeologische waarden bevonden.Op historisch kaartmateriaal is te zien dat binnen het plangebied een huizenblok is gebouwd rondhet midden van de 19e eeuw. Tot ver in de 20e eeuw is in de binnentuin van het blok de bebouwingsteeds verder uitgebreid. Vóór deze tijd maakte het plangebied deel uit van stadstuinen, waarlangseen restant van de laatmiddeleeuwse stadsgracht stroomde. In de stadstuinen waren enkeleschuren en tuinhuizen aanwezig. De stadsgracht/sloot heeft aan de noordzijde van het plangebiedgelegen.Deze gracht/sloot is opgevuld met verschillende vullingslagen, bij het bouwrijp maken van gebied.De oudste resten binnen het plangebied zijn mogelijk afkomstig van een schuur in de stadstuinen.Deze dateert waarschijnlijk in de 18e eeuw of in de eerste helft van de 19e eeuw. Van het bouwblokuit het midden van de 19e eeuw zijn kelders teruggevonden van vier huizen. Deze huizen haddenieder een eigen achtererf aan de achterzijde van het huis. Bij ieder huis hoorde één of meerderebeerputten. Waarschijnlijk bij de aanleg van een nieuw riool, zijn deze beerputten met elkaar enmet het riool verbonden door middel van goten. In het begin van de 20e eeuw is er waarschijnlijksprake van zeven (delen van) huizen. De achtererven werden deels bebouwd. Een nieuwe reeksbeerputten werd aangelegd. Op in ieder geval één achtererf en een kelder werd steenkool voor dekolenkachel opgeslagen.De beerputinhouden zijn integraal gezeefd. Een selectie van het vondstmateriaal is uitgewerkt. Allevoorwerpen van bewerkt been en metaal zijn gedetermineerd. Een deel van het metaal isgeconserveerd. Van het aardewerk is een selectie bekeken: de vondsten uit twee beerputten.Verder is er archeobotanisch en archeozoölogisch onderzoek verricht op het materiaal uit dezetwee beerputten: de putten met de kortste looptijd. Hieruit komt een vrij gemiddeld welvaartsniveauvan de bewoners naar voren. Ook blijkt dat op in ieder geval één van de erven aan het einde vande 19e eeuw voorwerpen gemaakt zijn uit dierlijk bot, gewei en mogelijk uit ivoor.Tabel 1.