Tijdens het proefsleuvenonderzoek (IVO-P), karterende en waarderende fase, en de daarop volgende definitieve opgraving (DO) zijn 101 sporen aangetroffen binnen een pleistoceen dekzandlandschap dat aan de zuidzijde grenst aan een holoceen beekdal. In het onderzoeksgebied bestond de bodemopbouw uit een bouwvoor op een (restant van een) plaggendek, op C-horizont (dekzand), op een pleniglaciaal Maasterras. Aan de zuidzijde gaat dit pleistocene landschap over in een beekdal, waarbinnen een bodemopbouw met verschillende sequenties van beekafzettingen zijn waargenomen. Alle sporen zijn aangetroffen in de top van de C-horizont (dekzand).De aangetroffen sporen zijn merendeels geïnterpreteerd als paalkuilen/-gaten en kuilen (algemeen). Daarnaast zijn greppels, een spitspoor en natuurlijke sporen aangetroffen. Een deel van de sporen (27 stuks) kon op basis van het diagnostische aardewerk aanwezig in de vulling van de sporen gedateerd worden in: (1) Late-IJzertijd en Romeinse tijd, (2) Vroege-Middeleeuwen A t/m D, (3) Late-Middeleeuwen A en B, en (4) Nieuwe tijd. Het aantal sporen uit de Late-IJzertijd en Romeinse tijd en de Vroege-Middeleeuwen was beperkt en het was niet mogelijk een patroon of structuur in de sporen te herkennen. Het merendeel van de sporen kon in de Late-Middeleeuwen gedateerd worden. Deze sporen zijn in verband gebracht met kleine, lokale industriële activiteiten zoals leemwinning, en veldafscheidingen en veekralen in de context van veehouderijen. Tevens zijn greppels uit de Late-Middeleeuwen aangetroffen, die mogelijk in verband gebracht kunnen worden met de begrenzing van een (woon)perceel aan de noordzijde van het onderzoeksgebied. De sporen uit de Nieuwe tijd aan de zuidwest zijde van het onderzoeksgebied kunnen waarschijnlijk ook gekoppeld worden aan landgebruik en de lokale landbouweconomie op het dekzandlandschap langs het beekdal.