In opdracht van Weverskade BV heeft Archol bv tussen 10 en 14 januari 2022 een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in het plangebied Zuidbuurt 13 en 17 te Maassluis. Aanleiding voor het onderzoek is de geplande herinrichting van het terrein met een kantoor met lichte bedrijfshal. Voorgaand bureau- en booronderzoek heeft uitgewezen dat deze afgravingen mogelijk tot verstoring van archeologische vindplaatsen in de bodem kunnen leiden.Het onderzoek bevestigt weliswaar het vermoeden dat binnen het onderzoeksgebied kreekruggen met mogelijke oevers aanwezig zijn, die in principe aantrekkelijk waren voor bewoning in de pre- en protohistorie. De daarop verwachte vindplaatsen uit deze periode zijn daarentegen niet aangetroffen. De verklaring ligt hoogstwaarschijnlijk deels in recente verstoringen: een deel van de kreekruggen en het veen blijkt afgetopt. Daar waar het veen wel intact is, blijkt het bovendien te nat te zijn geweest voor bewoning.Van de zes aangetroffen sporen blijken er twee recent (paalkuilen) en één natuurlijk (kreekvulling). De enige archeologische resten bestaan uit twee muurfunderingen van een gebouw uit de Nieuwe tijd. De resten bevinden zich op een diepte van ca. 2,55 m - NAP en blijken goed bewaard onder een 55 cm dikke, recente puinlaag. Het gebouw blijkt op grond van historische kaarten van vrij recente ouderdrom, rond 1900, en is daarom op zichzelf niet als een behoudenswaardige vindplaats te bestempelen. Uitgaande van historische kaarten van 1712 tot 1832 is direct ten zuidoosten echter een ouder woonerf met bebouwing te verwachten. Mogelijk zijn daar zelfs resten van een laatmiddeleeuwse voorganger bewaard. Uitgaande van deze te verwachten inhoudelijke kwaliteit en soortgelijke goede conservering onder een dikke, recente puinlaag beschouwt Archol deze zuidoostelijke vindplaats daarom wel als behoudenswaardig.De plannen voor de inrichting van het terrein zijn al in een ver gevorderd stadium. Daarom adviseert Archol de geplande afgraving van de recente puinlaag ter hoogte van de behoudenswaardige vindplaats archeologisch te begeleiden. Na afgraving tot op het archeologisch niveau kan de vindplaats in kaart worden gebracht. Aangezien de plannen niet voorzien in een nog diepere afgraving, heeft het bevoegd gezag na overleg met de opdrachtgever dat archeologische resten na documentatie op dit niveau afgedekt dienen te worden: met achtereenvolgend worteldoek en tuingrond. Met deze afdekkingslagen en een dubbelbestemming ‘waarde archeologie’ kan de vindplaats na documentatie alsnog bewaard blijven voor het nageslacht.