Uit de resultaten van het booronderzoek is gebleken dat de bodem binnen zones aan de noord- en zuidzijde van het onderzoeksgebied verstoord is tot grote diepte (minimaal 2 m -mv). Ter plaatse worden geen archeologische resten meer verwacht. In een vijftal boringen (boringen 2, 6, 7, 9 en 11), verspreid over het onderzoeksgebied, zijn vanaf een diepte variërend tussen 1,26 en 1,73 m -mv (0,43 en 0,93 m -NAP), een of twee vegetatiehorizonten aangetroffen. Deze horizonten duiden op relatief rustige periodes waarin vegetatiegroei mogelijk was en het gebied goed begaanbaar/bewoonbaar was. Dergelijke vegetatiehorizonten zijn bij verschillende onderzoeken in Groningen gekoppeld aan bewoning in de ijzertijd, vroege middeleeuwen en late middeleeuwen. In boring 12 is eveneens een mogelijke vegetatiehorizont aangetroffen, al is deze hier dikker en rommeliger dan in de andere boringen. Mogelijk is deze laag oudtijds verstoord of betreft het een archeologische laag. Daarnaast zijn aan de uiterste oostzijde van het onderzoeksgebied, in boringen 1 en 2, op een diepte vanaf respectievelijk 1,3 en 1,5 m -mv (circa 0,67 m -NAP), oeverafzettingen aangetroffen. Deze boringen bevinden zich direct ten westen van de fossiele hoofdloop van de Hunze, de oeverafzettingen zullen dan ook zeer waarschijnlijk te relateren zijn aan een oeverwal van deze hoofdloop. Op basis van voorgaand onderzoek direct ten zuiden van het huidige onderzoeksgebied, kunnen op de oeverwal archeologische (al dan niet wierdegerelateerde)resten uit de periode ijzertijd- Romeinse tijd worden verwacht. De voorgenoemde mogelijke archeologisch relevante niveaus bevinden zich alle dieper dan de geplande ingrepen en zullen dus niet worden bedreigd door deze werkzaamheden.