ADC ArcheoProjecten heeft een archeologische opgraving uitgevoerd in de Heeswijkse Kampen, plangebied Wonen in het Groen Noord onderdeel 2 en 3. In de loop van het onderzoek is de naam van dit nieuwbouwproject echter gewijzigd en de onderzochte plangebieden staan nu bekend als Cuijkse Tuinen B en C. Vooronderzoek en in de omgeving uitgevoerde opgravingen hadden reeds aangetoond dat de Heeswijkse Kampen rijk zijn aan archeologische vindplaatsen. Direct ten oosten van het huidige plangebied is een vindplaats uit de Romeinse tijd opgegraven en ten westen van het plangebied is een vindplaats uit de late prehistorie onderzocht. Omdat de graafwerkzaamheden die gepaard gaan met de geplande nieuwbouw van woningen een ernstige bedreiging vormden voor de in het plangebied aanwezige archeologische vindplaatsen, had het bevoegd gezag in een selectiebesluit bepaald dat de archeologische resten ex situ door middel van een vlakdekkende opgraving moesten worden veiliggesteld. Verdeeld over de twee plangebieden zijn in totaal zestien werkputten aangelegd met een gezamenlijk oppervlak van iets meer dan een hectare.Het plangebied is gesitueerd in het terrassenlandschap van de Maas en bevindt zich op een terras uit het Laatglaciaal. Dit terrasniveau wordt gekenmerkt door iets hogere en iets lagere delen. De lagere delen zijn veelal (opgevulde) restgeulen, de hogere delen zijn de terrasruggen met plaatselijk rivierduinen daarop. De meeste sporen zijn aangetroffen op zo’n terrasrug.De oudste sporen en vondsten dateren uit de Vroege Bronstijd, maar ook uit de Midden- en Late Bronstijd zijn sporen en vondsten aangetroffen. Plattegronden van (bij)gebouwen uit deze perioden zijn niet herkend. Het betreft vooral een klein aantal relatief grote, vondstrijke kuilen die mogelijk als silo of voorraadkuil hebben gefunctioneerd en secundair als afvaldump zijn gebruikt. Bijzonder is de vondst van een bronsdepot uit de Late Bronstijd. Ondanks dat deze vondsten grotendeels in een akkerlaag waren opgenomen, lagen de verschillende objecten zeer dicht bij elkaar en ook de samenstelling doet vermoeden dat dit als één geheel bij elkaar heeft gehoord of als zodanig is begraven. Het depot bestaat uit twee bronzen massieve armbanden, drie ronde bronzen knoppen, een bronzen lanspunt en veertien stuks barnsteen waaronder drie kralen. Het volledig ontbreken van crematieresten lijkt een interpretatie als grafgiften uit te sluiten. Geheel aan de andere kant van de opgraving kwam in dezelfde akkerlaag een bronzen mes tevoorschijn uit dezelfde periode.Het gros van het verzamelde aardewerk kan in de Ijzertijd worden gedateerd, maar door het ontbreken van diagnostische kenmerken moet het in veel gevallen bij deze brede datering blijven.Veel van de sporen zullen dan ook in de Ijzertijd geplaatst kunnen worden. In het palimpsest van paalkuilen en kuilen is echter geen duidelijke huisplattegrond herkend die op basis van typologie mogelijk aanvullende aanwijzingen op had kunnen leveren over de datering van deze bewoningsfase. Er zijn wel veel spiekers en enkele kleine bijgebouwen gereconstrueerd, maar in veel gevallen is de datering ervan onzeker. Direct ten oosten grenst de opgraving namelijk aan een vindplaats uit de Romeinse tijd en een deel van de spiekers zou ook aan deze nederzetting hebben kunnen toebehoord. Een in het plangebied aangetroffen waterput kan op basis van importkeramiek aan deze Romeinse vindplaats worden toegeschreven.Middeleeuwse sporen van het gehucht Heeswijk of een oude voorganger van de recent gesloopte boerderij zijn bij de opgraving niet aangetroffen.