In opdracht van Architectenbureau Paul Ruiter heeft RAAP in december 2019 een archeologisch vooronderzoek in de vorm van een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek (verkennend booronderzoek) uitgevoerd voor het plangebied Looijersgracht te Steenwijk in de gemeente Steenwijkerland.Op basis van het bureauonderzoek werd gesteld dat het plangebied zich kenmerkt door een landschappelijke ligging buiten de stuwwal op de overgang naar de smeltwatervlakte en de beekloop van de Steenwijker Aa. Het plangebied lijkt hiermee een geschikte locatie voor steentijdbewoning. Ook kunnen resten vanaf de tijd van de eerste landbouwers (late prehistorie) tot de late middeleeuwen worden verwacht. Op basis van het geraadpleegde historische kaartmateriaal blijkt dat er in de nieuwe tijd geen bebouwing heeft plaatsgevonden tot de twintigste eeuw. Wel kunnen binnen het plangebied resten worden aangetroffen van de gevechtshandelingen rond Steenwijk (zoals musketkogels). Aangezien in het plangebied afdekkende pakketten aanwezig kunnen zijn, is mogelijk sprake van een goede conservering van de archeologische resten. Een eventueel vondstniveau zal deels zijn opgenomen in de basis van het plaggendek.Uit het veldonderzoek blijkt dat zich direct op de natuurlijke ondergrond een sterk gevlekt pakket kleiig zand met puntjes puin en kachelgrid bevindt. Met name de sterke gevlektheid doet vermoeden dat dit pakket in één keer is opgebracht en dat het een doelbewuste ophoging van het terrein betreft. Hoogstwaarschijnlijk is dit aan het eind van de negentiende eeuw gebeurd, toen het schootsveld buiten de verdedigingswerken werd vrijgegeven voor bebouwing en het terrein buiten de grachten bouwrijp werd gemaakt. Het hierboven gelegen homogeen donkerbruingrijs gekleurde humeuse zandpakket betreft in dat geval tuin- of akkergrond uit de twintigste eeuw.De natuurlijke ondergrond van het plangebied bestaat uit lemige beekafzettingen. De landschappelijke ligging van het plangebied, zoals die op basis van het hoogtemodel werd gesuggereerd, kan dan ook worden verworpen. Het plangebied ligt niet op de overgang naar de lage vlakte en het beekdal, maar er juist in, zoals ook de aard van de natuurlijke ondergrond doet vermoeden. Op basis van de landschappelijke ligging kan de hiervoor opgestelde hoge verwachting worden bijgesteld naar laag.
