De opdrachtgever heeft binnen het plangebied in Kloosterzande nieuwe rioleringen gerealiseerd. Een deel van het plangebied is gelegen in een zone met een hoge verwachting op archeologische resten in het Laagpakket van Walcheren. In het kader van de vergunningsaanvraag is hiervoor een Opgraving Landbodems – variant Archeologische Begeleiding (protocol 4004) uitgevoerd. Het doel van de Archeologische Begeleiding was het in kaart brengen van de aanwezige archeologische waarden in het onderzoeksgebied en het ex-situ veiligstellen (documenteren van gegevens en veiligstellen van vondsten en monsters) van deze resten die bij het realiseren van de riolering zullen worden verstoord en die van belang zijn voor de kennisvorming over het verleden.De archeologische begeleiding leert ons dat er sporen van de voormalige woonkern Groenendijk daterend tot de periode tussen 1700 en 1850 alsmede een enkel restant van een Middeleeuwse greppel in het plangebied aanwezig waren. Door het gehele plangebied zijn natuurlijke geulafzettingen van het Laagpakket van Walcheren aangetroffen. Het is aannemelijk dat het gros van de antropogene sporen stamt uit de periode dat de houten schuurkerk in de buurt van het plangebied werd opgetrokken en de woonkern Groenendijk ontstond. Het is onduidelijk wanneer de Groenendijk geslecht werd, maar de sloot welke parallel aan deze dijk is aangetroffen bevatte materiaal met een gemiddelde datering tussen 1650 en 1810. De jongste vondst dateert tussen 1700 en 1900. Door deze dateringen is het aannemelijk dat deze sloot begin 19de eeuw gedempt is. Vermoedelijk valt dit samen met het slechtten van de dijk en het ophogen van de rest van het plangebied met de grond die van de dijk afkomstig is. Gezien de funderingsresten, die bij de archeologische begeleiding zijn aangetroffen onder deze secundaire ophooglagen, is het aannemelijk dat deze dateren tot de periode voor 1800/1850.Tijdens het onderzoek zijn twee archeologische vindplaatsen aangetroffen; ten eerste de gedempte sloot waaruit veel materiaal uit de laat 17de, 18de en vroeg 19de eeuw kwam, ten tweede bewoningssporen uit de 18de eeuw. De restanten van de gedempte sloot zijn vanaf een diepte van 2,74 meter beneden maaiveld/1,31 m -NAP in situ bewaard gebleven, de funderingsresten zijn vanaf een diepte van 1,40 meter beneden maaiveld/0,19 m -NAP in situ bewaard gebleven en het dierengraf vanaf 0,52 meter beneden maaiveld/0,50 m +NAP. Alle andere aangetroffen sporen reikten tot de natuurlijke bodem en zijn vanwege de werkzaamheden volledig afgewerkt en weggegraven. Buiten de contouren van het onderzoeksgebied kunnen bij toekomstige graafwerkzaamheden archeologische resten behorend tot deze twee vindplaatsen verwacht worden.