ADC ArcheoProjecten heeft een opgraving uitgevoerd aan de Kloosterstraat 3-5 te Nijkerk. De aanleiding voor het onderzoek vormde de nieuwbouwplannen op deze percelen in combinatie met de ligging in het historisch centrum van Nijkerk. De nieuwbouwlocatie maakte vanaf de tweede helft van de 15e eeuw tot 1572 deel uit van het St.Catharinaklooster. Historische gegevens, maar ook de opgravingsresultaten hebben uitgewezen dat dit deel van het kloosterterrein niet was bebouwd. Vermoedelijk werd het gebruikt als moestuin of bijvoorbeeld boomgaard. Het werd zeker gebruikt om afval te begraven, getuige de vele kuilen met as, houtskool, verbrand bot, visresten en gebruiksvoorwerpen van aardewerk en hout.Bijzondere vondsten uit de kloosterperiode zijn een voetschaal van roodbakkend aardewerk, fragmenten van verschillende religieuze pijpaarden beeldjes en fragmenten van twee houten spoelen die zijn gebruikt bij textielbewerking.Mogelijk lag het terrein na de ontmanteling van het klooster lange tijd braak. In de ophogingspaketten die over de kloosterkuilen heen lagen is vondstmateriaal gevonden dat dateert vanaf het tweede kwart van de 18e eeuw. De bebouwing in het noordoostelijk deel van het plangebied dateert waarschijnlijk vanaf de tweede helft van de 18e eeuw. De twee gebouwen, vermoedelijk woonhuizen, zijn te zien op de kadastrale minuut 1811-1832 en behoorden toe aan het Weeshuis in Nijkerk. In de tweede helft van de 19e eeuw is het noordelijk deel van het plangebied opnieuw bebouwd, hier stond de bewaarschool. Rond 1900 volgde ook bebouwing in het zuidelijk deel. De gebouwen lagen aan de Kloosterstraat. Op het achterterrein lagen waterputten en beerkelders. De gebouwen zijn in de 20e eeuw verschillende malen verbouwd en uiteindelijk gesloopt om plaats te maken voor de geplande nieuwbouw.