Bij de uitbreiding van de groeve werd de aanwezigheid van een esdek vastgesteld, met in het onderste segment een laatmiddeleeuwse akkerlaag met akkerbedden. In de natuurlijke ondergrond, die deels al uit de geërodeerde zandsteenformatie bestond, werd één kuil aangetroffen, die op basis van twee aardewerkfragmenten in de IJzertijd of Romeinse tijd gedateerd kon worden.