In opdracht van de KWS Infra b.v. heeft BAAC bv (onderzoeks- en adviesbureau voor Bouwhistorie, Archeologie, Architectuur- en Cultuurhistorie) een opgraving uitgevoerd in het tracé voor een fietspad langs de N271 te Afferden, gemeente Bergen. Tijdens het veldwerk is één proefsleuf binnen het onderzoeksgebied aangelegd met afmetingen van 570 m x 3 m. Het noordelijke deel van het plangebied (het onderzoeksgebied) maakt deel uit van een gebied met afwisselend lage landduinen met bijbehorende vlakten en laagten en dekzandruggen al dan niet met oud-bouwlanddek. Op de overgang van het hooggelegen gebied met landduinen naar het laag gelegen rivierdal van de Maas bevindt zich een steilrand met een hoogteverschil van 2,5 m. De opgraving heeft geresulteerd in de lokalisering van twee vindplaatsen uit de vroege-, begin midden ijzertijd aan de rand van het Maasdal. Het betreft sporenconcentraties die geinterpreteerd zijn als nederzettingsterrein(en). De archeologische resten bevinden zich in de top van het aanwezige rivierduinzand dat is afgezet op fluviatiele afzettingen behorende tot het Bølling-Allerød rivierterras. Het duinzand is hoogstwaarschijnlijk gedurende de Late Dryas of het Vroeg-Holoceen (Preboreaal) afgezet. Er is op het Bølling-Allerød terras in alle gevallen sprake van een moderpodzol-B die kenmerkend is voor een holtpodzolbodem. Op het pleniglaciaal terras komen sterk verweerde en gebioturbeerde ooivaaggronden voor. Ook dit rivierterras heeft langdurig aan het oppervlak gelegen. Het vondstmateriaal bestaat hoofdzakelijk uit aardewerk en natuursteen. Een enkele aardewerk scherf, gevonden in sporen, dateert misschien vanaf het eind van de late bronstijd. De meerderheid van het aardewerk past echter in het beeld dat we kennen uit de periode van de vroege en begin midden-ijzertijd. Het natuursteen is merendeels onnatuurlijk gebroken wat duidt op gebruik door de mens. Het natuursteen binnen het plangebied is hoofdzakelijk afkomstig uit het stroomgebied van de Maas. Uitzondering hierop vormt het vulkanisch gesteentemateriaal, gebruikt als wrijf- of maalsteen, dat vermoedelijk afkomstig is uit de Eifel. Daarnaast werden vaak stenen met sporen van verhitting aangetroffen wat mogelijk kan wijzen een gebruik als kook- of haardstenen. Middeleeuws aardewerk, hoofdzakelijk afkomstig uit het bovengelegen akkerpakket, dateert uit de volle middeleeuwen tot en met nieuwe tijd.