Landschappelijk gezien ligt het plangebied op een kleine daluitspoelingswaaier en het natuurlijke sediment in de ondergrond is daarom geïnterpreteerd als smeltwaterafzettingen. In het plangebied is geen intacte natuurlijke bodemopbouw aangetroffen. Direct op (in) de natuurlijke ondergrond is een antropogeen eerddek (plaggendek) aangebracht, vermoedelijk vanaf de 19e eeuw n. Chr. Hierbij is mogelijk het onderliggende bodemprofiel (deels) verspit geraakt. Door recente bodemingrepen zijn echter zowel het eerddek als de natuurlijke ondergrond in een groot deel van het plangebied verstoord geraakt. De overgang van het eerddek naar de C-horizont, het niveau waarop de archeologische grondsporen zichtbaar worden, is buiten de verstoringen vermoedelijk grotendeels intact vanwege de beschermende werking van het bovenliggende eerddek. Binnen het plangebied zijn met uitzondering van een greppel uit de 18e -19e eeuw geen archeologisch relevante resten aangetroffen. De greppel wordt niet als onderdeel gezien van het papiermolencomplex (de fabrieksfase) maar wordt in verband gebracht met de oude ligging van de Laan van Orden. Mogelijk heeft van oorsprong langs deze weg een greppel/sloot gelegen. Tijdens het onderzoek is aardewerk gevonden. Het aardewerk is te dateren tussen 1700 en 1900 n. Chr. Zeldzame of zeer bijzondere vormen zijn niet aanwezig. Het gaat hier om alledaags gebruiksaardewerk.