Inleiding In opdracht van Portaal Vastgoed Projecten heeft RAAP van 14 t/m 16 juli 2020 een proefsleuvenproject uitgevoerd en van 11 t/m 26 november 2020 een archeologische opgraving, in het kader van de herontwikkeling van het plangebied voor sociale woningbouw in de gemeente Bunnik (figuur 1).Het voornaamste doel van het onderzoek was het veiligstellen van de wetenschappelijke informatie (behoud ex situ). Een deel van het plangebied is in situ behouden.Landschap Uit het onderzoek is gebleken dat de bodem in het plangebied bestaat uit een zandige oeverwal aan de westkant en sterk kleiig zandige kronkelwaardafzettingen aan de oostkant. Het sporenvlak lag aan de oostkant maximaal 150 cm dieper dan aan de westkant. De top van de oeverwal lijkt te zijn afgeschoven richting het oosten, vermoedelijk voor de aanleg van de Singel begin jaren ’70. Het terrein aan de oostkant is een flink stuk opgehoogd, waardoor het huidige hoogteverschil nog maar circa 40 cm bedraagt Archeologie De bewoning van de vindplaats is in twee hoofdfasen te onderscheiden: de midden- en begin late ijzertijd (ca. 4e-3e eeuw v.Chr.) en de laat Romeinse tijd – vroege middeleeuwen (ca. 4e-7e eeuw n.Chr.). Activiteiten in de tussenliggende eeuwen en vanaf de 7e eeuw hebben ook sporen en vondsten nagelaten, maar in veel kleinere aantallen. De ijzertijdfase wordt gekenmerkt door een rijke cultuurlaag bovenop de zandige oeverwal. Dit gaat vergezeld van veel paalsporen, van voornamelijk bijgebouwen en palenrijen. De kern van de nederzetting in de tweede fase ligt waarschijnlijk buiten het plangebied.Wel zijn er waterputten en veel kuilen op de rand van de oeverwal aangetroffen op de plek waar deze afloopt naar de kronkelwaard. De kuilen zijn mogelijk gebruikt voor het looien van leer of het roten van vlas (hoewel geen botanische resten hiervan zijn aangetroffen). In de kronkelwaard liggen ook sporen en een zeer rijke laat-Romeinse-vroegmiddeleeuwse vondstlaag van de tweede fase, maar deze is voornamelijk in situ behouden.Aanbevelingen Met deze opgraving is de wetenschappelijke informatie in deelgebied A ex situ bewaard, zodat verder archeologisch onderzoek niet meer aan de orde is. Voor deelgebied B geldt dat de bodem niet beneden 2,0-2,2 m+NAP verstoord mag worden om de resten daar in situ te behouden.Op de volledige oeverwal in Odijk en de flanken daarvan is een hoge trefkans op archeologie. Zelfs onder bestaande bebouwing, zoals onder de Singel, zijn nog archeologische resten te verwachten. Het archeologische niveau kan op de oeverwal al op 40-50 cm onder het maaiveld worden verwacht, circa 3,25 m+NAP. Geadviseerd wordt om bij alle werkzaamheden die bodemverstoringen veroorzaken dieper dan 40 cm, in het gebied dat is aangegeven als ‘oeverwal’ in figuur 7 in dit rapport, archeologisch onderzoek uit te voeren.