Op archeologisch gebied is Flevoland grofweg in tweeën te verdelen. Aan de ene kant zijn er de resten van met name (gezonken) schepen ten tijde van de Zuiderzee die na de inpoldering in de bodem zijn opgenomen. Aan de andere kant betreft het oude sporen en vondsten uit de prehistorie in de tijd dat het gebied bestond uit rivieren, kreken en dekzandlandschappen. De vondsten die gedaan zijn in het onderzoek behoren tot deze laatste categorie. De vindplaats bevindt zich op een flauwe dekzandrug, waarin de A-horizont goeddeels is verdwenen. En E- horizont is nog aanwezig en is afgedekt door veen. Er zijn 807 vuurstenen artefacten aangetroffen uit het Mesolithicum (zie de periodentabel, tabel 1). Gezien de typische samenstelling van de vuurstenen werktuigen gaat het vermoedelijk om één of twee kleine jachtkampen die gedurende korte periode in gebruik zijn geweest. Op basis van de werktuigen kan voor de vindplaats een datering tussen 8400 en 8000 jaar geleden worden aangehouden. De macrobotanische monsters werden laag gewaardeerd. Het pollenonderzoek werden daarentegen hooggewaardeerd.Op basis van de onderzoeksresultaten geldt de vindplaats geldt als behoudenswaardig. Het advies luidt om een aanvullend archeologisch onderzoek te laten uitvoeren voor het vaststellen van de begrenzingen en de vindplaats ex-situ veilig te stellen.