IDDS Archeologie heeft op 7 en 8 april 2025 een Inventariserend Veldonderzoek d.m.v. proefsleuven, uitgevoerd aan de Poeldijkseweg 33 in Wateringen, gemeente Westland. Dit terrein is in de Zuid-Hollandse omgevingsverordening (versie van 01-07-2025) opgenomen als gebied met een hoge of zeer hoge bekende archeologische waarde. Het onderzoek is uitgevoerd om deze status te controleren. Er zijn vooralsnog geen graafwerkzaamheden gepland.De doelstelling van het proefsleuvenonderzoek is het aanvullen en toetsen van de gespecificeerde archeologische verwachting, zoals geformuleerd in het bureauonderzoek. Aan de hand van het veldonderzoek wordt informatie verkregen omtrent de aanwezige archeologische waarden (aard, omvang, datering, gaafheid, conservering en inhoudelijke kwaliteit). Vervolgens wordt een waardering van de archeologische waarden in het plangebied opgesteld. De vraagstelling is gericht op het inzicht verschaffen in de mogelijk aanwezige vindplaatsen en landschappelijke ligging.Het vooronderzoek heeft uitgewezen dat het plangebied is gelegen op de oever van een geul die door de noordelijke punt van het plangebied stroomde. Het was niet mogelijk om de archeologische waarde van het terrein, gebaseerd op de veronderstelde aanwezigheid van een nederzetting uit de Romeinse tijd en een omgrachte huisplaats, te bevestigen of ontkrachten.Het veldonderzoek bestond uit vier proefsleuven die verspreid lagen over het onderzoeksterrein. Dit is kleiner dan het hele plangebied omdat de randen van het plangebied niet bereikbaar waren vanwege een stootkant en bomenrij van gezamenlijk ruim 10 m breed. Aan de noord-, zuid- en westzijde stond nog bebouwing waardoor ook hier geen sleuven aan de rand konden worden aangelegd. In het oosten ligt een gasleiding in de slootzijde, waardoor eventuele archeologische resten reeds verdwenen zullen zijn.In de proefsleuven zijn geen resten aangetroffen die wijzen op een vindplaats. De twee losse sporen betreffen plaatselijke grondverbeteringskuilen en een greppel. De sporen wijzen op agrarisch gebruik van het terrein, maar bij gebrek aan vondstmateriaal was het niet mogelijk om de sporen te dateren. De twee losse sporen hoeven daarom ook niet gelijktijdig te zijn en vormen geen vindplaats. Het vondstmateriaal dateert vanaf de 12e/13e eeuw tot en met de 20e eeuw en is afkomstig uit de bouwvoor of de onderliggende siltige kleilaag. De kleilaag is de oeverzone van de geul die in het noorden en ten oosten van het plangebied stroomde. De bouwvoor is grotendeels afgegraven voor de huidige inrichting van het terrein. De lagen onder de bouwvoor zijn echter wel nog vrijwel volledig intact.Het proefsleuvenonderzoek heeft uitgewezen dat de AMK-status van het terrein niet terecht is. De nederzetting uit de Romeinse tijd die ten oosten van het plangebied is aangetroffen tijdens onderzoek in de jaren 1990 ligt op de andere oever van de geul. De geul ligt in het noorden en ten oosten van het plangebied. De oever in het plangebied was vermoedelijk minder gunstig voor bewoning en menselijke activiteiten en was daarom niet in gebruik in de Romeinse tijd. Na de ontginning aan het begin van de Late Middeleeuwen is het terrein voor zover bekend alleen in gebruik geweest voor agrarische doeleinden. Het onderzoek in de jaren 1990 veronderstelde een omgrachte huisplaats in het plangebied waarvan de terp in het plangebied ligt en de gracht ten oosten van het plangebied is aangetroffen. Er zijn echter geen indicaties van een vindplaats aangetroffen tijdens het proefsleuvenonderzoek, waardoor mag worden aangenomen dat in het plangebied geen omgrachte huisplaats aanwezig is.Graafwerkzaamheden zullen geen behoudenswaardige archeologische resten verstoren.Geadviseerd wordt om het plangebied niet langer te beschermen bij toekomstige ontwikkelingen. Het advies is om de status van gebied met hoge of zeer hoge bekende archeologische waarde uit de provinciale omgevingsverordening te laten verwijderen, alsmede de archeologische dubbelbestemming in de gemeentelijke omgevingsverordening