Archeologisch onderzoeksbureau IDDS Archeologie heeft op 5 februari 2021 een inventariserend veldonderzoek d.m.v. proefsleuven uitgevoerd aan de Dorpsstraat 110-112 in Zoetermeer, gemeente Zoetermeer. De aanleiding voor dit onderzoek is de geplande bouw van een appartementencomplex. De vraagstelling is gericht op het inzicht verschaffen in de archeologische relicten in het plangebied. Bij afwezigheid van archeologische resten dient daarvoor een verklaring gegeven te worden.Het plangebied is gelegen in de historische dorpskern van Zoetermeer nabij kasteel Palenstein. Dit kasteel werd gebouwd in het laatste kwart van de 14e eeuw en afgebroken in 1791. Daarna werd op het terrein een landhuis gebouwd, dat in 1887 werd afgebroken. Op het naastgelegen perceel Dorpsstraat 108 zijn resten aangetroffen van de vermoedelijke hoofdburcht van het kasteel. Ten oosten van de hoofdburcht lag waarschijnlijk de gracht. De verwachting was dat binnen het plangebied Dorpsstraat 110 dempingslagen of beschoeiingen van de gracht aangetroffen konden worden, net als funderingsrestanten van het oude kasteel. Uit de periode van het latere landhuis kunnen sporen worden verwacht van tuinrichtingen zoals plantbedden, afvalkuilen en resten van bijgebouwen.Tijdens het onderzoek werden op het niveau van vlak 1 een muurfundering (S1), een poer (S2) en een restant van een muur (S3) aangetroffen. De muurfundering S1 was op een pakket fijn puin en mortel geplaatst, wat de bovenste vulling van de sloot S4 bleek te zijn. Deze sloot had een noordoost-zuidwest richting en is ca. 3 m breed geweest. Onder het pakket fijn puin en mortel bestond de vulling uit grijs zand met puin en scherven aardewerk. Op basis van het verzamelde aardewerk lijkt de sloot gedempt te zijn aan het einde van de 19e eeuw, vermoedelijk gelijktijdig met de sloop van het landhuis.Door de ligging van S1 over de sloot en het gebruik van machinale bakstenen, zal de datering van het spoor in de late 19e eeuw liggen. De poer (S2) en het muurtje (S3) stammen vermoedelijk uit dezelfde tijd en zijn afkomstig van één gebouw. S3 is waarschijnlijk een muur van de binnenindeling, die geen dragende functie heeft gehad. Door de geringe diepte, ligging en het baksteenformaat kan gesteld worden dat het niet om funderingsresten van het kasteel Palenstein gaat, maar om bebouwing uit de 18e of 19e eeuw.Doordat de aangetroffen resten niet te relateren zijn aan het kasteel of landgoed Palenstein, is de vindplaats niet behoudenswaardig geacht en is geadviseerd om geen vervolgonderzoek uit te voeren