In opdracht van Tritium Advies heeft Transect b.v. in augustus 2025 een archeologisch vooronderzoek uitgevoerd in een plangebied aan de Simon Lindhoutstraat in Tholen (gemeente Tholen). Het archeologisch vooronderzoek bestaat uit een Archeologisch Bureauonderzoek (BO) en een Inventariserend veldonderzoek (IVO). De vraagstelling van deze onderzoeken richt zich op het vaststellen en toetsen van de archeologische verwachting en de bepaling in hoeverre de voorgenomen ingrepen in het kader van de planvorming effect hebben op eventuele archeologische resten in het gebied. Het bureauonderzoek wijst uit dat in het plangebied een hoge tot middelhoge archeologische verwachting geldt voor perioden waarin bewoonbare omstandigheden aanwezig waren. Dit betreft met name het Midden-Neolithicum, wanneer strandwallen sloten en hoger gelegen oeverafzettingen tijdelijk beschikbaar kwamen voor bewoning. Ook in de top van de getijdenafzettingen van het Wormer Laagpakket, de fluviatiele afzettingen van de Kreekrak Formatie, en op drogere plekken naast getijdengeulen waar lokale ontwatering mogelijk was, zijn vindplaatsen uit de Bronstijd, IJzertijd en mogelijk Romeinse Tijd te verwachten. Indien veraard en intact veen aanwezig is, blijft deze verwachting eveneens hoog voor de periode van het Laat Neolithicum tot de Romeinse Tijd. Daarnaast geldt, indien er hoger gelegen oevers langs nieuwe getijdengeulen aanwezig zijn, een hoge verwachting voor resten uit de Vroege Middeleeuwen. Voor de periode Late Middeleeuwen tot Nieuwe Tijd is de archeologische verwachting echter laag. Door de inpoldering, agrarisch gebruik en herhaalde overstromingen zijn geen bewoningsresten te verwachten; eventuele vondsten zullen enkel bestaan uit sporen van landgebruik zoals greppels, sloten en ploegsporen. Deze lage verwachting geldt voor beide deelgebieden: Simon Lindhoutstraat en Ten Ankerweg. Uit het veldonderzoek blijkt dat zowel in deelgebied 1 als 2 de bodem bestaat uit een ophogingslaag of bouwvoor bovenop getijdeafzettingen, die weer op veen rusten. Binnen deze getijdeafzettingen is sprake van een fasering: direct onder de ophogingslaag ligt een grijze, zandige klei met roestvlekken, terwijl aan de basis een matig humeuze, slappe zandige kleilaag met schelpresten aanwezig is. De bovenste kleilaag wordt toegeschreven aan de Formatie van Naaldwijk, Laagpakket van Walcheren, en is gevormd in de Late Middeleeuwen door frequente overstromingen. De onderste, oudere kleilaag voldoet aan de kenmerken van de Kreekrak Formatie en wijst op geulafzettingen direct op het veen. Bij het beoordelen van de archeologische verwachting, zoals eerder in het bureauonderzoek vastgesteld, blijkt uit de boorbeschrijvingen dat het aantreffen van archeologische resten in de toppen van beide kleilagen naar laag moet worden bijgesteld. De top van de bovenste kleilaag is gevormd in de Late Middeleeuwen, maar het ontbreken van aanwijzingen op historische kaarten en ophogingslagen in de boringen maakt de kans op resten uit deze periode gering. Ook de onderste kleilaag, die geassocieerd wordt met de Kreekrak Formatie, toont geen gerijpte oeverafzettingen, waardoor bewoning onwaarschijnlijk is en de verwachting op resten uit de Bronstijd of IJzertijd eveneens laag is. Ten slotte zijn er geen aanwijzingen voor archeologische resten in de top van het veen: er is geen veraarding en de scherpe overgang tussen geulafzettingen en veen wijst op erosie, waardoor eventuele resten kunnen zijn verdwenen. Ook in het veen, tot waar er in geboord is, zijn geen verteerde of veraarde niveaus waargenomen. Daarom is ook voor de periode Neolithicum-Romeinse tijd de archeologische verwachting naar laag bijgesteld. Op basis van het veldonderzoek is de eerder uit het bureauonderzoek afgeleide verwachting voor het aantreffen van archeologische resten dus bijgesteld naar laag voor alle relevante tijdsperioden.
