Voor het projectgebied Windpark Zeewolde zijn na een bureaustudie en quickscan een viertal te ontwikkelen windmolenlocaties uitgekozen voor een nadere archeologische begeleiding. Centrale doel was na te gaan of ter plekke van de ontwikkellocaties zich nog mogelijke resten van historische schepen of hun lading nog in de ondergrond kunnen bevinden.Aangezien op drie van de vier locaties de kans op het aantreffen van een wraklocatie als gering werd geacht, is gekozen voor een passieve archeologische begeleiding voor deze drie locaties (te weten locaties ZG50, ZM22 en ZM42). Formeel kwam het erop neer dat alleen na melding van een archeologische vondst door de civiele aannemer een archeologisch team in actie zou komen, geheel conform het vooraf opgestelde Werkprotocol Archeologische Vondsten. Aangezien geen meldingen naar voren kwamen tijdens het grondverzet, zijn deze drie locaties verder niet onderzocht.Anders geldt dat voor de windmolenlocatie ZM43/ZM44, waarbij de kans op het aantreffen van een scheepswraklocaties aanleiding vormde tot een actieve archeologische begeleiding in zowel het najaar van 2020 als het voorjaar van 2021. Bij de ongravingen ten behoeve van zowel het werkterrein als de locatie van het fundament van de windmolen kwamen geen aanwijzingen naar voren van een mogelijke scheepswrak of lading. Wel kon globaal de bodemopbouw tot het diepste punt van de ontgraving in kaart worden gebracht (lokaal tot ca. 3 m beneden maaiveld). Er is hier sprake van een veenpakket van de formatie van Nieuwkoop, daarboven meer zandiger afzettingen die mogelijk met de uitbreiding van het Flevomeer in verband kunnen worden gebracht en daarboven kleiige afzettingen die tot de Zuiderzee- en IJsselmeer-afzettingen behoren. In geen van deze lagen zijn aanwijzingen aanwezig voor archeologische resten.De centrale onderzoeksvraag voor deze geselecteerde locaties betrof of (resten van) een scheepswrak, scheepsinventaris en/of scheepslading aanwezig kunnen zijn en deze vraag wordt negatief beantwoord.Hiermee is voldaan aan de onderzoeksverplichting zoals vastgelegd binnen het Programma van Eisen.Vermeld dient te worden dat ook nadat het archeologisch onderzoeksproces is afgerond, de meldingsplicht archeologische toevalsvondst of waarneming van kracht blijft (Erfgoedwet, artikel 5.10 Archeologische toevalsvondst).Aangezien het nooit volledig is uit te sluiten dat tijdens eventueel grondverzet een archeologische toevalsvondst wordt gedaan, is het wenselijk de uitvoerder van het grondwerk te wijzen op de plicht om hiervan zo spoedig mogelijk melding te doen bij het bevoegd gezag, de gemeente Zeewolde en de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed.