Door de wet ‘Wet tot regeling van het Staatstoezicht op Krankzinnigen en Krankzinnigengestichten’ uit 1884 ook wel de Tweede krankzinnigenwet genoemd, werden provinciebesturen verplicht te zorgen voor voldoende verpleegplaatsen voor zwakzinnigen. Zuid-Holland had al verschillende inrichtingen, maar die waren protestants. Voor een katholieke instelling zochten ze contact met een stichting te Venray van de Congregatie van de broeders van Liefde te Gent. Op 18 juni 1913 kocht de Congregatie stukken grond op in de Oostduinen bij Noordwijkerhout voor de stichting van de Sint Bavo. Overeenkomstig het Paviljoenstelsel werd, naar ontwerp van de Amsterdamse architect Beckers, de inrichting opgezet. In 1915 was circa driekwart van de gebouwen klaar waaronder het hoofdgebouw met kapel en de verblijven van de broeders. De inrichting is regelmatig verbouwd en er werd onderhoud gepleegd. Het hoofdgebouw heeft dan ook verschillende aanpassingen ondergaan, waarbij de grootste ingrepen werden gedaan in de beginjaren ’60. Hierbij werd onder meer de hele kapel sterk gemoderniseerd. Het onderzoek betrof zowel het ziekenbarak (pesthuis) en het hoofdgebouw met kapel. Alleen deze laatste is nog aanwezig.