De watertoren aan de Generaal Foulkesweg in Wageningen werd in 1948 gebouwd naar ontwerp van architect Th.K.J. Koch, in de stijl van de Delftse School. De ronde toren, ruim 30 meter hoog, werd uitgevoerd in gele vormbaksteen met steunberen en voorzien van een betonnen vlakbodemreservoir van 130 m³, betonnen vloeren en spiltrap, en een koperen felsdak met pinakel. Aan de toren zijn een entreeportaal en een traptoren toegevoegd. Het interieur heeft een functionele indeling met zes bouwlagen, kelder en uitzichtplatform. Kenmerkende elementen zijn de betonnen constructie met bekistingssporen, de stalen tuimelramen en segmentboogvensters, de keramische vloer- en plinttegels in de entree, en de oorspronkelijke installatieonderdelen. De toren verving een eerdere watertoren uit 1898 die in 1945 door de Duitsers werd opgeblazen. Sinds de bouw zijn slechts beperkte wijzigingen doorgevoerd: onder meer een grotere toegang tot de kelder, vervanging van enkele deuren, toevoegingen in de installaties, en het herstel van gevelschade na tijdelijk gebruik als klimmuur (1979). In 2013 werd het casco gerestaureerd; in 2020 is het koperen dak van de entree vervangen door titaanzink na diefstal.