Tijdens de sloopbegeleiding is gebleken dat ter plaatse van de huidige bebouwing een geheel verstoord bodemprofiel aanwezig is. Op het opgravingsterrein is een laag cunet-/stabilisatiezand van circa 50 à 60 cm dik aanwezig waarop voorheen de klinkerverharding heeft gelegen. Onder de ophogingslaag ligt een plaggendek uit de Nieuwe tijd. Onder het plaggendek is een gebioturbeerde overgangslaag (AC-horizont) aanwezig. De overgangslaag heeft een dikte van gemiddeld 20 cm en ligt op een diepte tussen circa 21,4 en 21,6 m +NAP. De onderliggende C-horizont bestaat uit lichtgeel, zwak grindig, zwak siltig, matig fijn tot matig grof zand. Dit betreffen slecht gesorteerde sneeuwsmelt­waterafzettingen.Binnen het plangebied zijn minimaal twee archeologisch relevante gebruiks- en bewoningsfases aangetroffen, namelijk de periodes Late Bronstijd en de Nieuwe tijd, 18e - 20e eeuw. De archeologische resten uit de Late Bronstijd horen mogelijk bij de rand/off-site van één of meerdere erven uit deze periode. Uit de 18e - 20e eeuw zijn nog twee oost-west georiënteerde perceelsgreppels, vijf hekwerken en uitbraaksporen van bebouwing uit de 20e eeuw aanwezig.