In het grootste deel van het onderzoeksgebied is tot de maximale diepte verstoorde grond aangetroffen met veel recent puin, dakpannen en glas. Dit betreft materiaal van de nu vervangen duiker.In het uiterste noorden is op circa 0,8 m -mv (1,8 m NAP) een enkele decimeters dikke laag cunetzand aange-troffen, met hieronder op 1,2 m -mv (1,4 m NAP) een pakket zwak zandige, grijsbruine klei met veel donkergrijze vlekken. Vermoed wordt dat dit kleipakket een deel van het dijklichaam vormt, gezien de ligging aan de kant van Zomerdijk. Het pakket is echter sterk gevlekt en rommelig, wat doet vermoeden dat het (sub-)recentelijk ver-stoord is. Op basis van de kadastrale minuut van 1811-1832 was de sloot in deze periode aanzienlijk breder dan nu. Het is daarom ook goed mogelijk dat het bruingrijze kleipakket een slootdemping uit de 19e of 20e eeuw betreft. Gezien de zeer kleine oppervlakte waarbinnen dit pakket is aangetroffen en omdat geen duidelijk dwars-profiel van de dijk aangelegd kon worden, valt dit niet duidelijk uit dit onderzoek af te leiden.Uit de waardering op de door de KNA voorgeschreven wijze blijkt dat de vindplaats die is aangetroffen niet be-houdenswaardig is.