Het bureauonderzoek toonde aan dat er zich mogelijk archeologische vindplaatsen in het plangebied zouden kunnen bevinden die dateren vanaf het Laat Paleolithicum tot en met de Nieuwe Tijd. Daarom is aansluitend een veldonderzoek uitgevoerd door middel van verkennende boringen. Uit de verkennende boringen is gebleken dat bij 3 van de 5 boringen de bodemopbouw nagenoeg verstoord is door subrecent uitgevoerde bouwwerkzaamheden en graafwerkzaamheden in het kader van de aanleg en uitbreiding van het recreatiepark en de bouw van de beheerderswoning van de intiatiefnemer. Op basis van de onderzoeksinspanning, waarbij bij drie van de vijf boringen geen sprake meer is van een intact bodemprofiel, en bij de twee intacte boorprofielen geen archeologisch relevante indicatoren zijn aangetroffen, zijn er geen redenen om archeologische waarden in het plangebied aan te treffen. De voorgenomen bodemingrepen hebben derhalve geen gevolgen (meer) voor de archeologie in het gebied. Wat betreft landschappelijke ligging en verwacht oorspronkelijk bodemtype geeft het booronderzoek een overeenstemmend beeld met dat wat verwacht werd op basis van het bureauonderzoek. Van oorsprong bestond het gebied uit heidevelden die in de 19e eeuw ontgonnen zijn. Twee boringen met een afgetopt podzolprofiel tonen aan dat de oorspronkelijke bodem bestond uit haarpodzolgronden. Echter door eerder uitgevoerde bouw- en graafwerkzaamheden ten behoeve van het recratiepark en de beheerderswoning, is de oorspronkelijke bodemopbouw bij 3 van de 5 boringen geheel verloren gegaan en mogen eventueel aanwezige archeologische waarden als verloren mogen beschouwd. De twee boringen met een intacte bodemopbouw zijn geïsoleerde boorpunten. Het plangebied en de directe omgeving is verder vrijwel volledig bebouwd met o.a. een schuur, een betonnen kelder, een zwembad voor het reacratiepark, een kantinegebouw en een beheerderswoning. Door de bouw van deze opstallen, waarbij de bodem tot minimaal 80 cmmv is geroerd (bij het zwembad tot minimaal 1,20 cm-mv), is de bodem inclusief eventuele oorspronkelijk aanwezige archeologische niveaus vergraven. De hoge trefkans op het voorkomen van archeologische vindplaatsen vanaf het Laat Paleolithicum kan daardoor niet meer worden bevestigd.
